Immunoterapia Hemolityczna niedokrwistosc z czysta czerwienia-komórka Aplasia

Modyfikacja hamującego aktywność immunologiczną limfocytów T powiązanego z limfocytem T szlaku 4 (CTLA-4) i programowanej śmierci (PD-1) i programowanych szlaków ligandu śmierci (PD-L1) w leczeniu raka jest znacznym postępem terapeutycznym. W badaniach klinicznych we wczesnej fazie bardzo rzadko zgłaszano niekorzystne autoimmunologiczne zdarzenia hematologiczne związane z lekami immunoterapeutycznymi.14 Toksyczne działania toksyczne związane ze stosowaniem anty-PD-1 wydają się podobne do tych obserwowanych w przypadku leczenia anty-CTLA-4 i mogą wpływają na wiele narządów zmiennie. Tabela 1. Tabela 1. Pacjentka po trzech dawkach anty-zaprogramowanej śmierci Przeciwciało 52-letnia kobieta, u której rozpoznano lewy śluzówkowo-złośliwy czerniak przeszedł operację z obustronnym odwzorowaniem węzła wartowniczego i węzłów chłonnych oraz rozcięciem na pachwinę. , następnie (z powodu dodatnich marginesów) przez całkowitą radykalną wulwektomię z dy stalną klitoridektomią. Otrzymała uzupełniającą radioterapię i miesiąc dużego interferonu dożylnego. Późniejsza miejscowa wznowa z odległym zaotrzewnowym powiększeniem węzłów chłonnych (negatywna w przypadku mutacji c-KIT i BRAF) była leczona za pomocą lokalnej resekcji. Leczenie ipilimumabem (przeciwciałem monoklonalnym anty-CTLA-4) spowodowało klinicznie istotne autoimmunologiczne zapalenie wątroby. Tomografia komputerowa (CT) po 8 miesiącach od takiej terapii wykazała rozwój obustronnej limfadenopatii miednicy. Pembrolizumab (przeciwciało anty-PD-1) zostało rozpoczęte; jednak po trzeciej dawce pacjent miał ostrą niedokrwistość (patrz ocena w Tabeli 1). Pacjent był leczony glikokortykosteroidami w dużych dawkach z autoimmunologiczną niedokrwistością hemolityczną z ciepłymi przeciwciałami. Z powodu jej wyjątkowo niskiej liczby retikulocytów przeszła biopsję szpiku kostnego (ryc. S1 w dodatku uzupełniającym, dostępna w peł nym tekście tego listu pod adresem); odkrycia były zgodne z czystą aplazją komórek czerwonych. Jej początkowa doskonała reakcja na glikokortykosteroidy utrzymywała się podczas powolnego zwężania w ciągu 6 tygodni; jednak gdy prednizon był zwężany do 20 mg na dzień, czysta aplazja komórek czerwonych była rozjarzona. Kolejne leczenie jedną dawką dożylnej immunoglobuliny umożliwiło zwężenie glukokortykoidów; poziom hemoglobiny i liczba retikulocytów pozostały prawidłowe 8 tygodni po leczeniu. Jednakże, w tym momencie obserwacja TK wykazała progresję choroby z nowymi przerzutami do wątroby. Nowe leki immunoterapeutyczne predysponują pacjentów do efektów ubocznych związanych z autoimmunizacją, które występują ze zmienną częstotliwością i unikalnym spektrum zaangażowania narządów. Nasz pacjent cierpiał na autoimmunologiczne skutki uboczne zarówno terapii anty-CTLA-4, jak i anty-PD-1. Zarówno autoimmunologiczna niedokrwistość hemolitycz na z ciepłym przeciwciałem, jak i czysta aplazja komórek czerwonych rozwinęły się po zastosowaniu przeciwciała anty-PD-1. Mechanizm rozwoju indukowanej przez immunoterapię czystej aplazji krwinek czerwonych lub niedokrwistości hemolitycznej pozostaje niepotwierdzony, ale przypuszcza się, że jest on związany z szeroką aktywacją cytotoksycznych komórek T. Glukokortykoidy są podstawą leczenia autoimmunologicznych działań niepożądanych za pomocą immunoterapii. Czysta aplazja czerwonokrwinkowa jest potencjalnie zagrażającym życiu powikłaniem o różnym stopniu odpowiedzi na glukokortykoidy; diagnoza wymaga systematycznego podejścia, w tym badania szpiku kostnego. Terapia klasycznie składała się z glikokortykosteroidów i środków skierowanych przeciwko komórkom T. Doświadczenie z dożylną immunoglobuliną jest tylko anegdotyczne, ale w tym przypadku okazało się skuteczne. [2] Niestety, choroba pacjenta postępowała. Rozległe doświadczenie z inhibit orami punktów kontrolnych nie było związane z niekorzystnym wpływem na skuteczność przeciwnowotworową, gdy stosuje się glukokortykoidy. Ranjit Nair, MD Shereen Gheith, MD, Ph.D. Suresh G. Nair, MD Lehigh Valley Health Network, Allentown, Pensylwania Formularze ujawnień dostarczone przez autorów są dostępne wraz z pełnym tekstem tego listu na stronie. 5 Referencje1. Hodi FS, O Day SJ, McDermott DF, i in. Polepszono przeżycie z ipilimumabem u pacjentów z przerzutowym czerniakiem. N Engl J Med 2010; 363: 711-723 Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline 2. Gordon IO, Wade T, Chin K, Dickstein J, Gajewski TF. Immunizacja niedokrwistości pośredniczonej przez immunoglobulinę po immunoterapii anty-CTLA-4 w czerniaku z przerzutami. Cancer Immunol Immunother 2009; 58: 1351-1353 Crossref Web of Science Medline 3. Yervoy (ipilimumab). Princeton, NJ: Bristol-Myers Squibb, 2013 (ulotka dołączona do opakowania). 4. Keytruda (pembrolizumab). Whitehouse Station, NJ: Merck, 2015 (ulotka dołączona do opakowania). 5. Mouthon L, Guillevin L, Tellier Z. Dożylne immunoglo [więcej w: lekarze, laryngolog, dermatolog ]

[hasła pokrewne: zasłużony dawca krwi przywileje, bmd osteoporoza, olx namysłów ]